Veiligheid en begrenzing als voorwaarde voor prettig contact

In het onderzoek geven mensen met een beperking zelf de volgende voorwaarden voor een veilig contact aan:
  1. Zelf kunnen bepalen wanneer en met welke vrijwilligers ze omgaan.
  2. Contact op basis van gelijkwaardigheid (gezamenlijke doelen en rollen).
  3. Een sociale rol kunnen vervullen.
Veilige haven
De plek zelf vervult een belangrijke rol in het creëren van een veilige haven voor ontmoeting. Een vertrouwde plek, waar cliënten zich durven te laten zien. Waar ze het gevoel hebben erbij te horen en een gelijkwaardige rol in te nemen. Hier valt het verschil tussen ‘met beperking’ en ‘zonder beperking’ weg, omdat het gezamenlijk doel of interesse centraal staat.

Open of begrensd?
Hoe de plek kan worden vormgegeven en welke activiteiten er worden aangeboden, hangt van de verschillende factoren af. Aan de ene kant pleiten de uitkomsten van het onderzoek voor een open plek, waar buurtgenoten laagdrempelig binnen kunnen lopen. Aan de andere kant is er behoefte aan een begrensde plek, waar cliënten zelf kunnen bepalen of en wanneer ze met een ander willen omgaan. In het onderzoek werd het verschil tussen een meer wijkgerichte plek en een zorggerichte plek ook duidelijk. Een wijkgerichte plek is een meer publieke en toegankelijke plak, zoals een moestuin of kinderboerderij. Een zorggerichte plek is sterker begrensd. Dit verhoogt de veiligheid voor cliënten, maar leidt er ook toe dat het contact met vrijwilligers minder gebaseerd is op basis van gemeenschappelijke interesses voor de activiteiten op de plek. De vrijwilligers zijn er ter ondersteuning. Daarmee is de relatie minder gelijkwaardig. Het hangt af van de doelgroep van de plek hoe soms wat conflicterende voorwaarden in balans kunnen worden gebracht. Het vervolgonderzoek zal daar verder op worden toegespitst.